Deborah is moeder en kraamverzorgende, ze is minder gaan werken
Meestal start ik met een nachtdienst, vanaf 0.00 op wacht en maar zien wat de nacht zal brengen, regelmatig word ik wakker gebeld voor een bevalling, en soms mag ik ook gewoon lekker slapen en word ik de volgende ochtend gebeld voor een gezinnetje. Ik zit vaak niet langer dan een dag op wacht en mag meestal snel aan de slag.
Mijn uniform hangt al klaar, ik heb mijn boterhammen gesmeerd en mijn werktas ligt in de auto. De planning belt en geeft mij alle informatie over mijn gezin die ik nodig heb. Ik heb er zin en de adrenaline begint te stromen. Ik zet het adres in mijn navigatie en ga erop uit! Hoewel het wakker worden in het holst van de nacht soms wel een beetje zeer doet, vind ik het heel bijzonder om onderweg te zijn terwijl de wereld slaapt. Naar het gezin waar dé dag eindelijk is aangebroken, na 9 maanden wachten, de dag dat hun kindje geboren gaat worden.
Inmiddels ben ik zelf moeder geworden. Toen ik zwanger in mijn gezinnen aan het werk was hoorde ik vaak: Voor jou wordt het vast een makkie, want je weet alles al! Nou, dat valt toch tegen hoor! Natuurlijk draai ik voor een badje of luier verschonen mijn hand niet om. Maar die slapeloze nachten waar ik in mijn gezinnen elke ochtend naar informeer, ervaar ik ineens zelf. De vermoeidheid, hormonen en onzekerheid maken dat ik op zo’n moment ook maar 'gewoon' moeder ben in plaats van kraamverzorgende. Zo ontzettend fijn dat elke ochtend mijn lieve collega aan mijn bed stond om te vragen hoe mijn nacht was geweest, die me er ’s middags op wees dat een uurtje slapen me goed zou doen, mijn vragen beantwoordde en mijn onzekerheid wegnam. Ook nam ze alle tijd om mijn man wegwijs te maken in de zorg voor onze dochter.
Toen ik na mijn verlof weer aan het werk ging was ik nog gemotiveerder om mijn gezinnen de heerlijke kraamtijd te bezorgen die ik zelf had ervaren, nog beter voelde ik aan waar behoefte aan was. De rust, kennis en gezelligheid die mijn collega in mijn kraamtijd had gebracht, ik weet nu uit ervaring hoeveel dat kan betekenen. Vol goede moed ging ik weer aan de slag. Mijn meisje heerlijk bij pappa of een van haar oma’s. Met een iets vollere werktas, want nu moest er ook een borstkolf en koeltasje mee. Van 70% ben ik toen naar een contract van 30% gegaan, dat betekende één gezinnetje in de maand werken, en de rest van de maand lekker thuis bij mijn eigen kindje. Zo kon ik toch heerlijk mijn ding doen in mijn werk en ondertussen ook genoeg thuis zijn.
Na de geboorte van mijn tweede kindje ben ik na lang twijfelen naar een oproepcontract (0 uren) gegaan, dat was beter voor mijn gezondheid en mijn gezin, maar ik was wel bang dat ik het werk minder leuk zou gaan vinden. De band zou gaan missen die ik normaal in 8 dagen opbouw in een gezin. Gelukkig bleek het tegenovergestelde waar. Ik stap op een heel bijzonder moment binnen in een gezin en ook in die paar uurtjes kan ik heel veel betekenen. Hierdoor heb ik het plezier in mijn werk nog meer gevonden omdat de werk/privé balans voor mij beter is geworden.
Bij De Waarden is er gelukkig veel mogelijk qua contractvormen en heb ik een fijne teamcoach die goed met mij meedenkt. Nu werk ik vaak losse avonddiensten, soms een losse dag als een collega tussendoor een dag vrij is in haar werkweek, en soms meerdere dagen als dat zo uitkomt. Voor gezinnen is dat eigenlijk nooit een probleem, in het ziekenhuis zie je elke 8 uur een nieuw gezicht en van elke kraamverzorgende leer je ook weer iets nieuws!
Wie weet ga ik later wel weer meer werken als mijn kindjes wat groter zijn, maar voor nu blijf ik zo heerlijk aan het werk zonder dat de belasting te hoog wordt.
Wil je weten hoe het verder met mij en het werken als kraamverzorgende gaat? Lees dan over twee weken mijn volgende blog.
Liefs Deborah
November 2018
